Sapanlı Süvariler

Eğer bu yazıyı okuyorsanız çevrenizde bir sürü fahişe göreceksiniz. İnsanların iki yüzlülükleri ile karşılaşmamak istiyorsanız okumayın. Bırakın hayat çevrenizdeki insanların şekillendirdiği gibi devam etsin. Başlık sadece genel geçer bir tanımlama. Çünkü tutkun oldukları şey onların bağlılık ve insanlığının uyuşturulduğu bir etkiye sahip. Para tutkusu. Kadın tutkusu. Araba tutkusu. Alkol tutkusu. Günah tutkusu. Tanrıya inanmaya çalışma tutkusu. Gökyüzünde, doğada, bakışlarınızın flu kalan kısımlarında yer alan, bulunduğumuz her yeri çevreleyen bir varlığa inanmaya çalışmak değil onu yaşamak. Asimile edilmiş insanlar gibi söylenen ile değil de, yaşanılmışlıkları ile öğrenmek en güzeli değil mi? Ne olursa olsun zaten hayat yaşanılmışlıkların edindirdiği deneyimlerin bir birikintisi değil mi? Geçen gün genç bir kız uyuşturucu için kendini sevmediği bir adamın tıpası ile kapattı. Kısa bir süreli göz göze gelişimiz ile ağzın dolu konuşamazsın şimdi gibi saçma bir esprinin altında ki çares...

Bu gece sözlerim yarım,sesim kısık ve gürültüler arasında izole olarak yazıyorum.Cennete bir mektup yazıyorum,yitirdiklerime ve tanrıya. Belki bir melek görünür ve elçiliğimi yapar göğün yedinci katında. Sevgili tanrım,öncelikle merhaba... Her şey iyi hoşta bir de yitirdiklerimiz olmasa. Neden diye sorgulamayacağım sakın kızma,soluğunun sayısı biten yaşamdan azad ediliyorda geride kalanlar niçin ulaşamıyor onlara ?Yani demek istediğim,neden kokularını,seslerini yahut en azından yaşadıklarını bilmeyi özlüyoruz?İnsan sevdiğini yitirdiğinde en çok sana kızıyor biliyormusun?Vakitli yahut vakitsiz, ölüm için bir vakit varmış gibi sanki. Dünyada savaşlar devam ediyor tanrım,dünyada her gün yüzlerce insan ölüyor.İzlediğinde üzülüyormusun?Gözyaşların akıyor mu?Kızma lütfen,sadece merak ediyorum çünkü sana ilk kez mektup yazıyorum.Aslında bütün varlıklardan kudretli olduğumuzu söylemişsin ama o kudreti göremiyorum?Hayvan sınıfına ayırdığımız canlılar,onlar biz kudretli insanlardan daha mer...